حضرت آيت الله جوادي آملي در پاسخ به پرسشي راه کار فهم و درک معاني قرآن را بيان داشتند.

متن سئوال و پاسخ معظم له به شرح ذيل است

سوال: بهترين راه قرائت و فهم قرآن کريم چيست؟

جواب: بهترين راه براى قرائت همراه با ادراک و فهم قرآن اين است که انسان همراه با قرائت سور قرآنى، معانى ‏آن را در ذهن و نظر قرار دهد، و با هر آيه در درون و نهاد خود گفتگو نمايد، در آيه عذاب از خداوند طلب ‏مغفرت و در آيه رحمت از خداى سبحان طلب گذشت کند و بشير بودن و نذير بودن خداوند در آيات را ‏مشاهده نمايد و از هر مطلبى که قرآن افاده مى‌نمايد نکته علمى مربوط به آن را برداشت نمايد.‏

در هنگام تلاوت قرآن با زبان، کلمات از راه گوش به سمع انسان مى‌رسد که معناى آن نيز بايد به دل و ‏جان نفوذ کند و اگر دل بسته باشد، معنا به آن نفوذ نمى‌نمايد، قرآن کريم در اين مورد مى‌فرمايد: « أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا»(سوره محمد آيه 24) آيا در قرآن تدبر نمى‌کنند يا بر دلها قفلهايى نهاده شده است؟ ‏و در آيهٔ ديگر مى‌فرمايد: « کَلَّا بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِم مَّا کَانُوا يَکْسِبُونَ»(مطففين آيه 14) يعنى؛ بر قلب‌هاى آنها با آنچه ‏کسب کرده‌اند زنگار نشسته است.‏

گناه، غفلت و علائق به دنيا، دل را قفل مى‌کند و مى‌بندد و معارف قرآنى در اين قلب‌ها نفوذ نمى‌کند و ‏انسان بايد از راه باز کردن دل و زدودن «رين» و «چرک» از آن، زمينه نفوذ معنا را به جان خود فراهم آورد.

چون ‏اين زمينه فراهم شود تلاوت آيات قرآن موجب لذّت مى‌شود. فرد با ورود به هر آيه‌اى اگر مشتمل بر خيرات، ‏معرفت، علم و مانند آن باشد، مضمون آن را مسألت مى‌کند و اگر ناظر به عذاب و مانند آن باشد نجات از آن ‏را از خداوند طلب مى‌نمايد.‏